


Sommige keuzes maak je met je hoofd. Andere raken vooral je hart. Lichaamsdonatie aan de wetenschap is vaak een combinatie van allebei. Voor wie deze wens uitspreekt, voelt het regelmatig als een bewuste en betekenisvolle beslissing. Voor wie achterblijft, kan de impact pas écht voelbaar worden op het moment van afscheid.

Wie zijn of haar lichaam schenkt aan de wetenschap, draagt bij aan medische kennis en betere zorg. Dankzij lichaamsdonatie kunnen artsen en studenten leren van het menselijk lichaam, nieuwe medische apparatuur ontwikkelen en complexe ingrepen oefenen. Ook draagt deze vorm van donatie bij aan vooruitgang in de behandeling van ziektes als kanker, Alzheimer en ALS.
Voor veel mensen is dat een troostende gedachte: dat hun leven, ook na de dood, van betekenis kan zijn voor anderen.
Niet iedereen komt in aanmerking voor lichaamsdonatie. Er wordt vooraf zorgvuldig gekeken of het lichaam geschikt is. Wanneer dat zo is, wordt het lichaam binnen 24 uur na het overlijden opgehaald door een medische instelling.
De kosten voor vervoer, onderzoek en de uiteindelijke crematie worden door de ontvangende instelling gedragen. Nabestaanden ontvangen, als zij dat wensen, na enkele maanden de as terug. Voor sommige mensen spelen deze praktische aspecten mee in hun keuze.
Waar de keuze voor de overledene vaak weloverwogen en rustig voelt, kan de impact voor nabestaanden groot zijn. Er is geen opbaring, geen rouwkamer en weinig gelegenheid om in rust afscheid te nemen. Terwijl juist die momenten voor veel mensen helpen om het verlies te bevatten.
Ook wanneer nabestaanden de keuze respecteren, kunnen zij zich overvallen voelen. Rouw laat zich niet versnellen.
Hoewel het lichaam bij donatie snel wordt overgedragen aan de wetenschap, betekent dat niet dat er geen ruimte is voor herdenking. Nabestaanden kunnen kiezen voor een herdenkingsmoment waarin herinneringen, foto’s, muziek en symboliek centraal staan. Kleine rituelen zoals een bloem, een brief of een tafel met herinneringen kunnen helpen om stil te staan bij het leven dat er was. Vaak blijkt dat niet het lichaam, maar de liefde en verbondenheid de ruimte vullen.
Veel nabestaanden ervaren een dubbel gevoel bij lichaamsdonatie. Aan de ene kant is er trots en dankbaarheid. Aan de andere kant is er verdriet, en soms ook ongemak bij het idee dat het lichaam wordt gebruikt voor onderzoek. Het kan lastig zijn om die twee gevoelens naast elkaar te laten bestaan.
Daarom is het zo belangrijk dat deze keuze bij leven besproken wordt. Open gesprekken kunnen helpen om begrip te creëren en ruimte te geven aan ieders gevoel.
Het lichaam ter beschikking stellen aan de wetenschap is een persoonlijke en betekenisvolle beslissing. Welke keuze iemand ook maakt, het vraagt om aandacht, zorg en menselijkheid.
Als rouwcoach en uitvaartbegeleider bied ik ondersteuning bij het omgaan met gemis, denk ik mee in de keuzes rondom een afscheid en help ik om rust en overzicht te creëren wanneer alles te veel voelt. Samen zoeken we naar een manier die past. Neem gerust contact met mij op.


Heeft u vragen of wilt u weten wat ik voor u kan betekenen? Schroom dan niet om contact op te nemen.